Do najpopularniejszych zabytków na całym świecie zalicza się z pewnością Katedra Notre Dame, którą w ciągu roku odwiedza ponad 12 mln turystów. Miejsce kryje za sobą niesamowitą historię – warto ją poznać przed zaplanowaniem wycieczki. Zachęcamy więc do zaznajomienia się z interesującymi faktami na temat tego obiektu, aby wiedzieć, skąd wzięło się tak duże zainteresowanie nim wśród miejscowych i turystów.

Katedra Notre Dame w Paryżu – co warto wiedzieć na początek?

Budowanie tej słynnej gotyckiej świątyni rozpoczęto w drugiej połowie XII wieku, a zakończenie prac miało miejsce w pierwszej połowie XIV wieku. Wcześniej znajdował się tu już kościół, lecz biskup Paryża – Maurice de Sully – pragnął stworzyć piękny i wielki obiekt będący prawdziwą dumą stolicy Francji. Zlecił więc wyburzenie poprzedniego budynku oraz zajęcie się wznoszeniem nowego, który miał stanąć na jego gruzach. Łączy się on z lądem za pomocą ośmiu mostów, a warto także dodać, że istnieje stąd możliwość dotarcia na wyspę św. Ludwika, gdzie mieści się Biblioteka Polska.

Czasy Świątyni Rozumu

Podczas rewolucji francuskiej usytuowana w Paryżu Katedra Notre Dame stała się Świątynią Rozumu, co miało związek z ówczesną akcją przeciwko wpływom Kościoła katolickiego, kiedy dążono do likwidacji wszelkich religijnych kwestii z życia społecznego. Doszło wówczas do zmiany kalendarza, a także zaczęto organizować świeckie śluby i pogrzeby oraz rezygnować z symboliki chrześcijańskiej w trakcie ceremoniału. W wielu paryskich kościołach stworzono warsztaty rzemieślnicze, hale targowe czy magazyny – rozważano nawet zniszczenie popularnej katedry, którą uważano za symbol starego chrześcijańskiego państwa. Finalnie jednak porzucono ten pomysł ze względu na problemy techniczne, jakie wiązały się z rozbiórką tak ogromnego obiektu.

Słynna katedra w Paryżu zaczęła służyć jako miejsce nowego kultu – racjonalizmu. Na początku odbywało się tu święto rozumu, a następnie uroczystość Istoty Najwyższej. Pierwsze wydarzenie zaczęto organizować w 1793 roku – niszczono wtedy obrazy sakralne, profanując również rzeźby i figury świętych. Ten kult propagował Jacques-Rene Hebert pragnący usunąć ze stolicy Francji wszelkie ślady religii. Walczył z nim również niwelujący wpływy Kościoła, lecz przyjmujący istnienie Boga Maximilien de Robespierre – to właśnie on był pomysłodawcą tego drugiego święta.

Czasy rewolucji francuskiej oznaczały spore zagrożenie dla obiektu Notre Dame w Paryżu. Warto zaznaczyć, że funkcję arcybiskupa stolicy Francji pełnił wtedy Jean-Baptiste Gobel, który sam brał udział w protestach, a 10 listopada 1793 roku złożył rezygnację z urzędu.

Trudne czasy francuskiej Katedry Notre Dame

Zdaniem rewolucjonistów Katedra Notre symbolizowała bogactwo, ucisk i przewagę silniejszych nad słabszymi, w związku z czym postanowili oni uszkodzić mnóstwo istotnych części tej świątyni. Doszło, chociażby do zrzucenia oraz częściowej dewastacji rzeźb królów Judy ze Starego Testamentu, które mieściły się na galerii królewskiej. Uszkodzono również liczne obrazy czy rzeźby, wprowadzając zamiast nich wizerunki przywódców rewolucji.

Po uśmierceniu Robespierre’a w 1794 roku kult Istoty Najwyższej odszedł w niepamięć – zdecydowano wtedy zamknąć katedrę, która od tej pory pełniła funkcję magazynu na wino. Budynek uznawany za symbol Paryża zaczął popadać w ruinę, choć za czasów panowania Napoleona znowu wszedł we władanie Kościoła katolickiego. W 1806 roku koronowano go tu na cesarza pod okiem papieża Pius VII. Wszelkie zniszczenia próbowano ukryć za pomocą tkanin usytuowanych na filarach i ścianach świątyni.

W XIX wieku zaczęto odnawiać katedrę, do czego mocno przyczynił się Wiktor Hugo poprzez napisanie powieści “Katedra Marii Panny w Paryżu”, gdzie zajął się historią garbatego dzwonnika Quasimodo. Mocno skupiał się on na tragicznym stanie tego obiektu, co wiązało się z obowiązkiem jego profesjonalnej odbudowy.

Odnawianie Katedry Notre Dame w Paryżu

Za odrestaurowanie budowli odpowiadał francuski architekt – Eugene Viollet-le-Duc – fascynujący się średniowiecznymi obiektami sakralnymi. Zrezygnował on jednak z wiernego odtworzenia miejsca z czasów przedrewolucyjnych, gdyż zależało mu na tym, aby było ono jeszcze piękniejsze. Podjął więc decyzję o dodaniu tu takich elementów, jak – chimery, gargulce czy maszkarony, czyli mityczne potwory, półzwierzęce postacie oraz stwory.

Zdaniem znawców sztuki umieszczenie potworów na zewnątrz miało na celu zaprezentowanie różnicy między strefą sakralną a świecką – w środku bowiem było miejsce tylko dla rzeczy świętych. Ponadto, chimery czy maszkarony służyły do przypominania ludziom o ryzyku ataków złych duchów pragnących odwrócić ich od Boga. Warto zaznaczyć, że gargulce służyły również do odprowadzania spływającej z dachów wody poza obszar kościoła.

Ciekawostką jest fakt, że wspomniany Wiktor Hugo zaprezentował Quasimodo jako ożywionego maszkarona, który mimo odstraszającego wyglądu, tak naprawdę cechował się szlachetnością. Badacze uważają, że za pierwowzór tej postaci mógł posłużyć człowiek pracujący w katedrze jako kamieniarz – ta osoba została ukazana w odkrytych wspomnieniach Henry Sibsona, czyli brytyjskiego rzeźbiarza pomagającego w odnawianiu katedry.

Korona cierniowa w paryskiej Katedrze Notre Dame

Do najistotniejszych chrześcijańskich relikwii zalicza się korona cierniowa Jezusa Chrystusa, którą niegdyś wystawiano dla ludzi w każdy pierwszy piątek miesiąca i wszystkie piątki Wielkiego Postu, szczególnie adorując ją w Wielki Piątek. Przenoszeniu jej do ołtarza głównego towarzyszyli Rycerze Świętego Grobu Bożego – tam dochodziło do oddawania czci przez wiernych.

Na początku koronę cierniową czczono w głównych miastach chrześcijańskich – Jerozolimie i Konstantynopolu. W XIII wieku doszło z kolei do sprzedania jej Ludwikowi IX przez Baldwina II. Zlecił on wtedy wybudowanie dla niej zjawiskowego budynku o nazwie Sainte-Chapelle, co oznacza Świętą Kaplicę.

Aktualnie relikwia męki Pańskiej mieści się we francuskiej Katedrze Notre Dame. Choć naukowcy uważają, że oryginalna korona cierniowa posiadała 50-60 kolców, to obecna jest całkowicie ich pozbawiona, będąc tak naprawdę jedynie splecioną gałązką, której średnica wynosi 21 cm. Wygląda ona w ten sposób ze względu na panującą kiedyś tradycję rozdawania ich krajom chrześcijańskim, w tym również Polsce.

Informacje o pożarze Katedry Notre Dame w Paryżu

15 kwietnia 2019 roku miał miejsce pożar, w wyniku którego doszło do zniszczenia zdecydowanej części tego wyjątkowego zabytku. Warto zaznaczyć, że strażakom udało się ocalić strukturę obiektu i fasadę zachodnią. Prezydent Francji Emmanuel Macron starał się wtedy uspokajać zdruzgotanych mieszkańców Paryża, składając obietnicę odbudowy tego miejsce przez kolejne pięć lat. Obietnica została spełniona, w związku z czym turyści oraz miejscowi mogą obecnie zwiedzać odnowioną budowlę.

Katedra Notre Dame w Paryżu – wyjątkowa historia

Ten niezwykle istotny obiekt w ciągu wieków przeszedł bardzo wiele, lecz aktualnie można go obserwować w nienagannym stanie. Powyższe informacje z pewnością zachęcą do odwiedzenia tego miejsca w celu zgłębienia jego tajników. Należy pamiętać, że jest to jedna z najsłynniejszych budowli w całej Francji, w związku z czym zobaczenie jej jest obowiązkiem każdego turysty przybywającego do tego kraju.

Najnowsze wpisy

Wpisy z tej samej kategorii